|
Najbardziej popularną metodą liczenia
kart jest metoda Hi-Lo (High-Low).
Opisana została w książce „Beat the Dealer : A Winning
Strategy for the Game of Twenty-One” dr. Edwarda
Thorpa. Metoda ta w późniejszym okresie została
udoskonalona przez innych autorów np. Stanforda Wonga w "BlackJack
Secrets". W udoskonalonej metodzie gracz obserwuje zmiany
stosunku kart niskich do wysokich przypisując do nich
dodatkową wartość:
- karty takie jak 2,3,4,5,6 mają
wartość +1;
- karty takie jak 7,8,9 mają wartość
0;
- karty takie jak 10, J (walet), Q
(dama), K (król), A (as) mają wartość (-1)
Tym sposobem gracz poznaje wartość
bieżącą. W momencie, gdy jest ona wyższa od 0 to do
rozdania zostaje stosunkowo więcej kart wysokich niż
niskich. W przypadku, gdy wartość ta jest mniejsza niż 0
to w talii pozostaje więcej kart niskich. Ze względu na
używanie przez kasyno kilku talii kart zazwyczaj 4,6 lub
8, żeby pozna średni stosunek kart wysokich do kart
niskich w jednej talii gracz może podzielić wartość
bieżącą poprzez ilość tali pozostających do rozdania.
Otrzyma wówczas wartość prawdziwą. W przypadku, gdy
wartość bieżąca wynosi +6, a do rozdania zostały 3 talie
kart wartość prawdziwa wynosi +2. Metodę tę zekranizował
Robert Luketia w swoim filmie zatytułowanym „21”. |